Ana içeriğe atla

KÂFİR UNUTMUYOR?! HEM DE HİÇ!
         Yeni Zelanda’da Cuma’ya gelen Müslümanlara saldıran Tarrant isimli terörist bize yine geçmişi hatırlattı. Yalnız biz geçmişi sürekli canımız yandığında, kanlarımız akıtıldığında ve yaşadığımız bir haksızlık durumunda aklımıza getiriyoruz. Etkisi de ne yazık ki çok uzun sürmüyor. Yaşanan hadise ile beraber yapılan paylaşımlarla, sık sık gösterilen haberlerle, hamasetten öte gitmeyen sözlerle etkisi kısa sürede tükenmektedir. Meydana gelen terör saldırısı ile alakalı birçok konu ele alınabilir. Katilin karakteri, neden böyle bir vahşeti yaptığı, orada şehit olan insanların kimlikleri ve daha pek çok mesele gündem edilebilir. Ancak özellikle dikkatleri üzerine çeken bir obje vardı orada. Teröristin kullandığı silah!
         
 Terörist bir silah ile masum insanları katledebilir ancak niçin kullandığı silaha Müslümanlara zarar veren, ihanet eden isimleri yazar? Bunun en büyük sebebi içlerinde büyütüp besledikleri kinleri ve mağlubiyet korkusudur. Osmanlı’ya karşı ayaklanan Arnavut İskender’den, II. Viyana kuşatmasına, Kanada’da 2017 yılında camiye saldıran Alexandre Bissonnette’den, Endülüs Emevilerini mağlup eden Charles Martel’a kadar birçok isim ve kavram silaha kazınmıştı. I. Murad’ı şehit eden Sırp Kralı Lazar'ın damadı Miloş Obroneviç’in de ismi şarjörde kayıtlıydı. Güya İslam adına yapılan en ufak bir hamleyi dahi İslam terörü olarak yansıtan Batı, kendi yanında Müslümanlara karşı yapılan soykırımlara sınır müdafaası, terörizme akli dengesini yitiren şahsın dehşeti gibi kılıflar bulsa da yapılan fiil terörizm, yapan şahıs ise teröristtir. Silahta yazılanlara bakacak olursak bunun adına Hıristiyan terörü de denilebilir.
     Christchurch kentinde gerçekleşen elim, vahşetten öte ve acımasız bu hadisede teröristin silahında kullandığı isimler bize, Osmanlı İmparatorluğu’nun Filistin’den çekilmesiyle, 11 Aralık 1917 günü Kudüs’e giren İngiliz komutan Edmund Allenby’nin, Selahaddîn Eyyûbî’nin kabrini tekmeleyerek “Kalk Selahaddin, biz geldik!” sözünü hatırlattı. Aradan 730 yıl geçmesine rağmen Allenby Kudüs’ün acısını unutmamış ve sanki dün yaşanmış bir fethin, bugün intikamını alıyor gibi bir harekette bulunmuştur. Buna benzer kafirlerin dünyasında ziyadesiyle var. Peki, bizim dünyamızda onların yaptığı hainliklerin yeri nerede? Mavi Marmara dün yaşanmış gibi mi yüreklerimizde, Kudüs’ü dün işgal edilmişçesine sahipleniyor muyuz, I. Murad’ın intikamını aldık mı? 1492’de kaybettiğimiz Endülüs’ün üzerinden 527 yıl geçmesine rağmen Hıristiyan liderlerin mezarına gidip “Biz geldik, kalkın” diye haykırabildik mi? Henüz bunları yapamadık ama bir gün mutlaka yaparız. Biz olmasak bile elbet bir Selahaddin o topraktan yaratılır ve yapar. Allah’ın izniyle…

Kürşat ASLAN
9 Recep 1440
16.03.2019

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

İSLÂM MÜCÂHİDİ HZ. MUS'AB b. UMEYR(ra)             Hz. Musab deyince herkesin yüreğinin sızladığını hissederiz. Musab(ra) olmak kolay da olmuyor. Aziz İslam’a gönül vermek her yiğide nasip de olmuyor. Sabah kalkınca davam, akşam yatınca davam, dağdan aşarken davam, dağdan düşerken davam demek her dile kolay da gelmiyor. Hz. Musab böyle bir yüreğe ve dile sahip şahsiyetlerin başında yer alıyordu.             Onun omuzlarına yüklendiği davayı, dağlara verseniz dağlar kabul etmez, yollara verseniz yollar çekmez. Ama o nahif bedenine aldırmadan ben varım Ya Resulallah(sas) dedi her zaman. Allah Resulü(sas) de ne zaman İslam’ın yüreklere taşınması gerekiyorsa mübarek dilindeki isimlerin zirvesinde de yine Musab yer alıyordu. Allah onun yüreğine davasından gayri bi şey koymamıştı sanki. Üzerinden elbiseleri alındı, durun yapmayın demedi. İşkencelere maruz kaldı, yeter artık etmey...
GERÇEK HÜRRİYET Rahman ve Rahim Allah’ın Adıyla             İnsanlığın günden güne uçuruma sürüklendiği şu asırda birçokları yapılan iş doğru da olsa, yanlış da olsa faydasız bir kalabalığın içine kendilerini kaptırmaktadırlar. Düşüncenin devre dışı kaldığı, belli dünyevî amaç ve hedefler ile vaktin de, ömrün de tükendiği bir ortam çevremizi kuşatmaktadır. Madden olmasa da manen ölen insanların yeniden ihyası için İlahî bir intizama, Nebevî bir dokunuşa ihtiyaç duyduğumuz gün gibi aşikârdır.             Allah insanları kulluk için yarattığını ve onları nimetleri ile kuşattığını Kur’an-ı Hâkim’de bizlere beyan ediyor. En başta kendisine musahhar kılınan kâinatı görmezden gelen insanoğlu bununla da yetinmeyip bir adım daha ileri atarak –ki bu adım uçuruma atılmış bir adımdır- kendisini ilah konumuna yükseltiyor, bir yaratıcının olmadığı iddiası ile kendisini ateşe attığının...
BEYTÜ’L-MAKDİS MUALLİMİ: UBÂDE B. SÂMİT             Ubâde b. Sâmit 586 yılında Medine’de o gün ki adıyla Yesrib’de dünyaya geldi. Ensâr’ın Hazrec koluna mensup olan Hz. Ubâde’nin (ra) babası Sâmit b. Kays, annesi ise Kurretulayn bt. Ubâde’dir. Annesinin babasından yani dedesinden ismini alan Hz. Ubâde’nin Cemile bt. Ebû Sa’sa’a’dan Velid isminde bir oğlu dünyaya gelmiştir. Arap adetlerinde genel olarak ilk erkek çocuk babasına künye olduğu için Ubade’nin künyesi de Ebu’l-Velîd/Velid’in babası olmuştur. Ubâde b. Sâmit’in (ra) diğer hanımı da Enes b. Malik’in teyzesi Ümmü Haram bt. Milhan’dır. Mekkeli Müslümanlar hicret edince Allah Resulü (sas) onları Medineliler ile kardeş kıldı ve bu kardeşleştirmede Ubâde b. Samit’in (ra) muhacir kardeşi Ebu Mersed Kennâz b. Hasîn oldu. [1] İTAAT AHLAKI             Ubâde b. Sâmit’i (ra) ve ailesini imana taşıyan güzide isim aynı za...