Ana içeriğe atla
ALLAH RIZASI İÇİN
            Çok yakın zaman önce bir dernekten abilerle oturduk sohbet ediyorduk. O grubun içinde ilk defa tanıştığım ama keşke daha önce tanımış olsaydım dediğim delikanlı bir ağabey de vardı. Onunla beraber sohbet ederken konu Allah ile kulu arasındaki ilişkiye geldi. Onun kullandığı şu cümle bu yazının da ortaya çıkmasına vesile oldu: “ Kardeşim, ‘Allah'ın rızası’ ne demek bilmezsek, dilenci kelamı sanmaya devam ederiz.” Bir anda zihnimde şimşekler çaktı ve bu cümlenin hiç de yabana atılacak bir cümle olmadığını aklıma yazdım. O gün hiç bitmesini istemediğim sohbet nihayete erince kendi kendime bu cümleyi telkin etmeye başladım.
            Allah rızası için bir sadaka!
            Allah rızası için bir yardım!
            Allah rızası için bir ekmek parası…!

            Bu dualarda mı kaldı Allah’ın rızası? Ne yazık ki üzülerek ifade ediyorum, çevremize dönüp baktığımızda hatta önce nefsimize sorduğumuzda Allah’ın rızasından önce başkalarının rızası ve takdiri geliyor. Bir iş yapıyorsun Allah razı olur mu sözünden önce patron bunu beğenir mi cümlesi geliyor. Bir yere hayır için belli bir miktar veriyorsun zihninde acaba hanım bunu öğrense hoşuna gider mi sorusu beliriyor. Ah be kardeşim! Allah’ın rızasını gözetirsen hangi sâlih kul sana razı olmayacak? Bu arada yukarıda ifade ettiğimiz duaları küçük gördüğüm de anlaşılmasın. Şu da bir gerçek ki, dışarıda bu dualar ile insanlara el açan kimselerin ekseriyeti ihlastan yoksun ve bu işi kendisine alışkanlık edinmiş kimselerdir. Bu konu ayrı bir şekilde ele alınması gereken bir durumdur.

            Allah’ın rızasını en iyi şekilde anlayanlar hiç şüphesiz insanlara rehber olarak gönderilen peygamberlerdir. Her şart ve koşulda onlar Allah’ın rızasını gözetmişler ve insanlara da bunu anlatmak için gayret sarf etmişlerdir. Allah’ın rızasına ermek isteyen Nuh’a(as) gemi yoldaş olmuş. Allah’ın rızasına ermek isteyen Musa’ya(as) âsâsı sırdaş olmuş. O rızaya ermek isteyen İsa’ya(as) hikmet kapıları aralanmış. Son Nebi Efendimiz(sav)’e ise kutlu nesil sahabeler kurban olarak ölmeden önce ölerek Allah’ın rızasını bizlere öğretmeye çalışmışlardır. Demek ki Allah’ın rızası Kızıldeniz’i ikiye yarabiliyor, ölüleri kabrinden diriltebiliyor, hastalara şifa, dertlilere deva olabiliyormuş.
           
            Allah(cc) Kur’an da şöyle buyurmaktadır: “Allah'ın rızasına uyan kimse, Allah'ın gazabına uğrayan ve varacağı yer cehennem olan kimse gibi midir? O, ne kötü varılacak yerdir!”[1] Bu ayette de gördüğümüz üzere Allah Teâlâ, rızasına uyanların gazaba değil rahmete ereceklerini, cehenneme sürülmeyeceklerini aksine cenneti hak edeceklerini bizlere zikretmektedir. Yine Kur’an’ı açıp baktığımızda karşımıza Sahabe efendilerimizin Allah ile olan münasebetlerini görmekteyiz. Sahabe efendilerimiz için Yüce Allah kitabında şu kutlu müjdeyi veriyor: “İslâm'ı ilk önce kabul eden muhâcirler ve ensar ile, iyilikle onlara uyanlar var ya, Allah onlardan razı olmuş; onlar da O'ndan razı olmuşlardır. Allah, onlara içinden ırmaklar akan, içinde ebedî kalacakları cennetler hazırlamıştır. İşte bu büyük başarıdır.”[2] İşte bu ayet Allah’ın rızasını önemsemenin ödülüdür. Öyle bir hayat yaşıyorsun ki ödülün kıyamete kadar okunacak olan Kur’an’dan bir ayet oluyor. Bu bir insanın isteyip de erişemeyeceği ender bir lütuftur.
            Efendimiz’in(sav) hadislerinde de Allah rızasının ne kadar ehemmiyetli olduğunu görüyoruz. O nebevî tablolardan birini burada paylaşalım. Aişe(r.anha) annemiz şöyle demiştir: “Bir gece Rasûlullah’ın(sav) yanımda olmadığını fark ettim, elimle onu aramaya başladım. Elim onun ayaklarına dokundu, ayakları dik durumda olup secde vaziyetinde idi ve şöyle diyordu: “Allah’ım gazabından rızana, cezalandırmandan affına, senden Sana sığınırım Seni gerektiği şekilde övemem, sen kendini övdüğün gibisin.”[3] Bu duayı yapan Allah Resulü(sav) ise bizim vay halimize! Nebi(sav) geceleri ellerini açmış ve o geceyi rıza-i ilahiye ermek için dualarıyla süslemiş. Ümmeti için her daim yakaran Rasulullah(sav), Allah’ın rızasını her şeyin üstünde tutmuş ve hiç kimsenin razı olmasını değil Yüce Mevla’nın razı olmasını hayatının esası kılmıştır. Biz de örneğimiz olan Efendimiz(sav) gibi yapabilirsek neden Rıza-i İlahiye kavuşmayalım ki?

            Bundan sonra yolda giderken sizlere ‘Allah rızası için’ diye seslenen bir kimseyi görürseniz meşrebi, gayesi ne olursa olsun sizin niyetiniz o rızaya ermek olduğu için yardım elinizi uzatınız. Tıpkı Abdullah b. Ömer’in(ra) yaptığı gibi. Abdullah b. Ömer kendisinden kim ne isterse istesin hemen o kimseye istediği şeyi vermeye gayret ederdi. Özellikle dilenciler Abdullah b. Ömer’den sürekli bir şeyler ister o da onları kırmaz ve onlara yardım ederdi. Çevresinde bulunan dostları ona geldi ve şöyle dediler: “Ey Abdullah! Bu insanlar seni sürekli Allah’ın ismini kullanarak kandırıyorlar. Onlara niçin sürekli para veriyorsun.” Abdullah b. Ömer’den gelen cevap çok manidar: “Ben Allah ile kandırılmaya razıyım.” İşte bütün mesele bu! Allah ile kandırılmak demek Allah’ın rızasına niyet etmek demektir. Senin niyetin önemlidir. Niyetin hayır ise akıbet ne olursa olsun Allah katında sen niyetinle mesul olacaksın.
           
            Bu yazının hayat bulmasına vesile olan çok değerli ağabeyime ve siz değerli okuyuculara en kalbi duygularımı sunar ve dualarınızı beklerim.





[1] Âl-i İmran 3/162
[2] Tevbe 9/100
[3] Nesai, Taharet, 120

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

İmtihanlar Ardında Saklı Bir Miraç

İmtihanlar Ardında Saklı Bir Miraç سُبْحَانَ الَّـذٖٓي اَسْرٰى بِعَبْدِهٖ لَيْلاً مِنَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ اِلَى الْمَسْجِدِ الْاَقْصَا الَّذٖي بَارَكْنَا حَوْلَهُ لِنُرِيَهُ مِنْ اٰيَاتِنَاؕ اِنَّهُ هُوَ السَّمٖيعُ الْبَصٖيرُ ﴿١﴾ “Bir gece, kendisine bazı âyetlerimizi gösterelim diye kulunu Mescid-i Harâm’dan çevresini mübarek kıldığımız Mescid-i Aksâ’ya götüren Allah eksikliklerden münezzehtir. O, gerçekten her şeyi işitmekte ve görmektedir.” (İsrâ, 17/1)  İçinde yaşadığımız şu günlerde yüreklerin dayanamayacağı, göz pınarlarının tükeneceği imtihanlar yaşıyoruz. Yeryüzünün sahibi olan Rabbimiz, üzerine ayak bastığımız kara parçasını sünnetullah gereği depremlerle sınamaktadır. Buna yeryüzü açısından bakarsak fiziken bu çok normal bir durumdur. Allah, yarattığı toprağında zaman zaman nefes almasını, yer değiştirmesini bizim deprem diye tabir ettiğimiz doğal afet ile sağlamaktadır. Ancak insanlar nazarından olaya baktığımızda ise bu afetin özellikle ülkemizde ne yazık ki gözyaşı...
İSLÂM MÜCÂHİDİ HZ. MUS'AB b. UMEYR(ra)             Hz. Musab deyince herkesin yüreğinin sızladığını hissederiz. Musab(ra) olmak kolay da olmuyor. Aziz İslam’a gönül vermek her yiğide nasip de olmuyor. Sabah kalkınca davam, akşam yatınca davam, dağdan aşarken davam, dağdan düşerken davam demek her dile kolay da gelmiyor. Hz. Musab böyle bir yüreğe ve dile sahip şahsiyetlerin başında yer alıyordu.             Onun omuzlarına yüklendiği davayı, dağlara verseniz dağlar kabul etmez, yollara verseniz yollar çekmez. Ama o nahif bedenine aldırmadan ben varım Ya Resulallah(sas) dedi her zaman. Allah Resulü(sas) de ne zaman İslam’ın yüreklere taşınması gerekiyorsa mübarek dilindeki isimlerin zirvesinde de yine Musab yer alıyordu. Allah onun yüreğine davasından gayri bi şey koymamıştı sanki. Üzerinden elbiseleri alındı, durun yapmayın demedi. İşkencelere maruz kaldı, yeter artık etmey...
HAYATINDA SEVGİN VE NEFRETİN NE DURUMDA! “Hazinesi bizim yanımızda olmayan hiçbir şey yoktur. Fakat biz onu belli bir ölçüyle indiririz." [1] Sevgi ve nefret nedir? İlk olarak bunların anlamlarını öğrenelim. Sevgi; bir kimseye veya bir şeye muhabbet besleme hissidir. [2] Nefret ise; herhangi bir kişi, varlık veya olaydan bağları koparma durumudur. Tanımları verdikten sonra ayetin manasını açacak olursak; Yüce Allah ayet-i kerimede eşyaları, insanları, hayvanları vs. tüm kâinatı belli bir ahenk ve düzen içinde yaratmıştır. Aynı zamanda bu ayet konumuz itibariyle de insandaki huyları, sevgiyi ve nefreti de insana belli bir ölçü çerçevesinde kullanması gerektiği mesajını verir.                         Çağımızda insanlar itidalin/ölçünün yalnızca ibadette olduğunu zannediyorlar. Hâlbuki Resulullah(sav) ne buyuruyor: “Dostunu severken ölçülü sev, zira günün birinde dü...